Boksy biurowe oddzielone dużymi drewnianymi donicami wypełnionymi zielonymi roślinami doniczkowymi.

W wielu biurach zieleń pojawia się na samym końcu, gdy meble już stoją, a jedynym wolnym miejscem jest róg przy oknie albo kawałek podłogi między biurkami. Tymczasem jedno z najbardziej praktycznych rozwiązań do open space trzeba zaplanować dużo wcześniej. Chodzi o donice w zabudowie meblowej, czyli rośliny wpuszczone w szafki, regały i niskie ścianki działowe.

Dobrze zaprojektowane dzielą przestrzeń, nie zabierają metrów i tworzą równą linię zieleni. Źle zaprojektowane kończą się zawilgoconą płytą meblową, roślinami, których nie da się wymienić, i serwisem, który nie ma jak się dostać do korzeni. W tym artykule pokazujemy, co ustalić na etapie projektu mebli, jakie gatunki się sprawdzają i jakich błędów unikać. Tekst jest przede wszystkim dla architektów i projektantów wnętrz, ale przyda się też działom facility, które odbierają projekt biura.

Dlaczego zieleń w meblach, a nie donice na podłodze

Donica wolnostojąca to najprostsze rozwiązanie, ale w open space ma ograniczenia. Zajmuje podłogę, utrudnia sprzątanie, a przy przestawianiu biurek zwykle ląduje w przypadkowym miejscu. Zieleń wbudowana w meble rozwiązuje kilka problemów naraz:

  • Dzieli strefy bez stawiania ścianek. Szafka z roślinami między zespołami daje poczucie odrębności, ale nie zamyka przestrzeni ani nie odcina światła.
  • Nie zabiera metrów. Rośliny wykorzystują górę zabudowy, która i tak jest potrzebna jako miejsce do przechowywania.
  • Porządkuje aranżację. Rośliny rosną na jednej wysokości i w jednej linii, więc open space wygląda spójnie, a nie jak zbiór przypadkowych donic.
  • Jest bliżej ludzi. Zieleń na wysokości biurka jest w polu widzenia przez cały dzień pracy, a nie tylko w drodze do kuchni.

Kontakt wzrokowy z roślinami w miejscu pracy ma też uzasadnienie w badaniach. W eksperymentach polowych Nieuwenhuisa i współpracowników (2014) pracownicy biur z roślinami oceniali wyżej satysfakcję z miejsca pracy, koncentrację i jakość powietrza, a w jednym z badań osiągali wyższą produktywność niż w biurach bez zieleni.

Zieleń w zabudowie to nie dekoracja dodana do mebli, tylko element mebla. Dlatego decyzje o niej zapadają razem z projektem stolarki, a nie po montażu.

Nowoczesne wnętrze biura z miejscami pracy oddzielonymi drewnianymi przegrodami wypełnionymi żywymi zielonymi roślinami.

Co trzeba ustalić na etapie projektu mebli

Większość problemów z roślinami w zabudowie wynika z jednego: mebel zaprojektowano bez myślenia o wodzie, korzeniach i serwisie. Poniżej lista rzeczy, które warto ustalić z wykonawcą zieleni, zanim rysunki trafią do stolarni.

Głębokość skrzyni i wkład

Rośliny nie powinny stać bezpośrednio w skrzyni z płyty meblowej. Potrzebny jest wodoszczelny wkład, czyli pojemnik z tworzywa lub metalu osadzony w zabudowie, w który wstawia się doniczki z roślinami albo podłoże. Wkład chroni mebel i pozwala wyjąć całość do czyszczenia.

Wymiary skrzyni wynikają z wymiarów wkładu, a te z wielkości roślin. Dlatego kolejność jest odwrotna niż zwykle w projekcie mebli:

  1. dobór gatunków i wielkości roślin do miejsca,
  2. dobór doniczek uprawowych i wkładu,
  3. dopiero na tej podstawie wymiary wnęki w zabudowie.

Skrzynia musi być głębsza niż doniczka uprawowa o warstwę drenażu albo przestrzeń na wodę, która przesącza się przez podłoże. Zbyt płytka wnęka oznacza, że rośliny wystają ponad blat razem z doniczkami albo stoją w wodzie.

Odprowadzenie nadmiaru wody

W zabudowie meblowej nie ma odpływu, więc trzeba zdecydować, co dzieje się z nadmiarem wody. Najczęściej stosuje się jedno z dwóch rozwiązań:

  • wkład ze zbiornikiem i wskaźnikiem poziomu wody - roślina pobiera wodę z rezerwuaru, a serwis widzi, kiedy go uzupełnić,
  • warstwa drenażowa z keramzytu lub granulatu – nadmiar wody zbiera się poniżej korzeni i nie zalega w podłożu.

Ochrona płyty meblowej

Nawet przy dobrym wkładzie zdarzają się zachlapania podczas podlewania. Krawędzie wnęki i wierzch zabudowy wokół roślin warto wykończyć materiałem odpornym na wilgoć. Szczególnie ważne są krawędzie płyty - to tam woda wnika najszybciej i powoduje pęcznienie.

Wysokość roślin a stanowisko pracy

Zieleń w szafce przy biurku powinna dawać poczucie odrębności, ale nie zasłaniać monitorów, okien i współpracowników. Przy projektowaniu warto ustalić:

  • jaka ma być docelowa wysokość roślin nad blatem lub nad zabudową,
  • czy zieleń ma pełnić rolę przegrody wizualnej (wyższe rośliny), czy tylko akcentu (niższe, zwisające),
  • z której strony pada światło i czy rośliny nie zacienią stanowisk.

Dostęp dla serwisu

Rośliny w zabudowie trzeba podlewać, czyścić, przycinać i co jakiś czas wymieniać. Serwis potrzebuje do nich swobodnego dostępu. Dobrze, gdy:

  • wierzch wnęki jest otwarty albo ma zdejmowaną maskownicę,
  • wkład lub doniczki można wyjąć bez demontażu mebla,
  • przy zabudowie jest miejsce, żeby stanąć z konewką i nie przeszkadzać pracownikom.

Praktyczna wskazówka: poproś wykonawcę zieleni o wymiary wkładów i doniczek, zanim zamkniesz projekt stolarki. Poprawka na rysunku kosztuje kilka minut, a przeróbka gotowego mebla – nową płytę.

Jakie gatunki sprawdzają się w zabudowie meblowej

Roślina w szafce ma trudniejsze warunki niż roślina przy oknie. Stoi zwykle w głębi biura, w ograniczonej ilości podłoża i blisko ludzi, którzy ją codziennie mijają. Dlatego dobieramy gatunki, które:

  • dobrze znoszą umiarkowane i słabsze światło,
  • rosną wolno albo dają się łatwo formować,
  • nie są wrażliwe na drobne wahania podlewania,
  • nie mają kolców ani ostrych krawędzi liści na wysokości rąk.

W praktyce w zabudowie meblowej najczęściej sprawdzają się:

GatunekDlaczego się sprawdzaGdzie w zabudowie
Aglaonemaznosi słabsze światło, ma dekoracyjne, wzorzyste liścieniskie szafki przy biurkach
Epipremnum (potos)rośnie zwisająco, łatwo go formować i przycinaćkrawędzie zabudowy, regały
Zamiokulkasmagazynuje wodę w kłączach, dobrze znosi przerwy w podlewaniumiejsca słabiej doświetlone
Sansewieriapionowa forma, niewielkie wymaganiawąskie wnęki, ścianki działowe
Fikus lirolistnyduże liście, wyraźna forma, potrzebuje więcej światławyższe zabudowy bliżej okien

Ostateczny dobór zawsze zależy od pomiaru światła w konkretnym miejscu. Ta sama szafka może mieć zupełnie inne warunki przy oknie i trzy rzędy biurek dalej. Więcej o jednym z najbardziej wytrzymałych gatunków piszemy w artykule o pielęgnacji sansewierii.

Jasna drewniana szafka biurowa z sześcioma schowkami, na której stoją zielone rośliny, na tle zielonej ściany.

Najczęstsze błędy przy projektowaniu donic w meblach

Z naszej praktyki wynika, że większość kłopotów z roślinami w zabudowie powtarza się w różnych biurach. Najczęściej spotykamy:

  1. Brak wkładu. Podłoże wsypane bezpośrednio do skrzyni z płyty meblowej to prosta droga do zawilgocenia i pęcznienia mebla.
  2. Za płytka wnęka. Rośliny nie mieszczą się razem z doniczką i drenażem, więc stoją za wysoko albo w wodzie.
  3. Rośliny dobrane do wizualizacji, a nie do światła. Gatunek, który dobrze wygląda na renderze, w głębi open space może po kilku miesiącach słabnąć.
  4. Brak dostępu dla serwisu. Zamknięta maskownica, której nie da się zdjąć, oznacza, że podlewanie odbywa się „na oko”, a wymiana rośliny wymaga demontażu.
  5. Zieleń dodana na końcu. Gdy rośliny wybiera się po montażu mebli, trzeba dopasować je do wnęki, a nie odwrotnie. Efekt bywa przypadkowy.

Gdy roślina w zabudowie słabnie, przyczyną rzadko jest sam gatunek. Najczęściej to warunki: światło, woda albo brak opieki.

Przykład: zieleń w zabudowie na 19 piętrach biura banku

W realizacji dla Erste Bank Polska w budynku The Bridge w Warszawie zaprojektowaliśmy zieleń dla 19 pięter i około 25 000 m² powierzchni biurowej, w sumie około 4700 roślin. Przy stanowiskach pracy postawiliśmy właśnie na donice zintegrowane z szafkami i zabudową meblową.

Dzięki temu rośliny dzielą open space między zespoły, nie zajmują podłogi i na każdym piętrze tworzą równą linię zieleni. W zabudowie rosną aglaonemy, epipremnum, zamiokulkasy, sansewierie i fikusy lirolistne, czyli gatunki opisane wyżej. Pozostałe strefy, takie jak kuchnie, korytarze, kafeteria i tarasy, dostały inne rozwiązania, dopasowane do ich funkcji i światła.

Przy projekcie tej skali zieleń w zabudowie ma jeszcze jedną zaletę: powtarzalność. Ten sam typ wkładu i podobny dobór gatunków na kolejnych piętrach ułatwia serwis i utrzymanie spójnego wyglądu całego biura.

Przestrzeń biurowa z biurkami, krzesłami i drewnianymi szafkami do przechowywania, na których stoją zielone rośliny.

Podsumowanie

Donice w zabudowie meblowej to jedno z najbardziej praktycznych rozwiązań do open space, ale tylko wtedy, gdy zaplanuje się je razem z meblami. Najważniejsze decyzje to:

  • wymiary wnęki wynikające z wkładu i wielkości roślin,
  • sposób odprowadzania nadmiaru wody i ochrona płyty,
  • wysokość roślin dopasowana do stanowisk pracy,
  • swobodny dostęp dla serwisu,
  • gatunki dobrane do zmierzonego światła, a nie do wizualizacji.

Jeśli przygotowujesz projekt biura, warto dołączyć zieleń do specyfikacji od początku. Jak przygotować taki dokument, opisujemy w artykule Specyfikacja zieleni w projekcie biura – brief dla architekta i generalnego wykonawcy.

Projektujesz biuro z zielenią w meblach? Współpracujemy z architektami już na etapie koncepcji: mierzymy światło, dobieramy gatunki i przekazujemy wymiary wkładów do projektu stolarki. Dzięki temu zabudowa i rośliny od początku do siebie pasują.

FAQ - donice w zabudowie meblowej

Nie. Rośliny w zabudowie powinny stać w wodoszczelnym wkładzie, który chroni płytę przed wilgocią i pozwala wyjąć całość do czyszczenia lub wymiany. Podłoże wsypane bezpośrednio do skrzyni prowadzi do zawilgocenia i pęcznienia mebla.

To zależy od wielkości roślin i doniczek uprawowych. Wnęka musi pomieścić doniczkę razem z warstwą drenażu lub zbiornikiem na wodę. Dlatego wymiary skrzyni najlepiej ustalić z wykonawcą zieleni, zanim projekt trafi do stolarni.

Najczęściej aglaonemy, epipremnum (potosy), zamiokulkasy i sansewierie, a w wyższych zabudowach bliżej okien fikusy lirolistne. To gatunki, które dobrze znoszą warunki biurowe i dają się formować. Ostateczny dobór zależy od pomiaru światła w konkretnym miejscu.

Najwygodniej przez wkład ze zbiornikiem i wskaźnikiem poziomu wody albo przez podłoże z warstwą drenażową. Serwis podlewa rośliny od góry i kontroluje poziom wody. Ważne, by wierzch zabudowy był dostępny, bez zamkniętych maskownic.

Tak, jak każda żywa zieleń w biurze. Rośliny trzeba podlewać, czyścić z kurzu, przycinać i co jakiś czas wymieniać. Regularny serwis sprawia, że zabudowa wygląda spójnie przez cały rok, a problemy z wilgocią czy kondycją roślin są wychwytywane wcześnie.

Źródła

  1. Nieuwenhuis M., Knight C., Postmes T., Haslam S.A. (2014). The relative benefits of green versus lean office space: Three field experiments. Journal of Experimental Psychology: Applied, 20(3), 199–214. https://doi.org/10.1037/xap0000024